Hoe blijf je jezelf met al die ogen op je gericht?

Dat klinkt zo gemakkelijk; lekker jezelf zijn als je voor een groep staat te praten. Maar zodra al die ogen op je gericht zijn, lijkt er ineens niets meer te zijn wat op jezelf lijkt. Je gaat ineens veel te snel praten, of maakt ineens grapjes die nergens op slaan. Je staat je tekst monotoon uit je hoofd op te dreunen en het enige wat je denkt is, wanneer mag ik weer opgaan in de menigte. Leuk bedacht, werken aan je ethos (aan jezelf als spreker), maar door de spanning valt er weinig indrukwekkends van te maken. 

Een geruststelling: dit geldt voor velen! Zichtbaarheid doet dat nu eenmaal met mensen. Ineens gaan er allerlei stemmetjes in je hoofd aan de slag die je gemeen influisteren dat je je tekst niet goed kent, dat je te weinig kennis over dit onderwerp hebt, dat je je haar had moeten wassen die ochtend etc. etc.

Toch kan het, spreken voor een groep in je eigen natuurlijke spreekstijl. Ook al is er spanning. Zet bij de topics die je wil vertellen eens een vraag*. Alsof je je laat interviewen. En alleen die vragen houd je bij je als ruggesteuntje. Tijdens je presentatie geef je antwoord op die vragen. Alsof een interviewer je die vragen stelt en je aan hem je antwoorden geeft. Oefen het eens op die manier, je zult merken dat je op een heel andere manier gaat presenteren. Je gaat namelijk vertellen. Zoals jij bent. 

*Dit is een techniek uit de QandA-methode, ontwikkeld door @Arold Langeveld. Ik ben fan van deze methode die ik leerde tijdens mijn opleiding https://www.schoolvoorpresentatiecoaching.nl/